Just decided to blog in english from now on, for Media Me, you’re in my story is an international project. Media Me, your’e in my story is the title of a new film to be made, that wants to dramatise the Digital Revolution in a poetic and reflective way. There are nine scenes with each one DR theme: identity, privacy, education, branding, overload, entertainment, location, future and addiction.
We’re collecting material on this log.
There is a narrator, an ‘old man’, called Pictureman.
In Media Me we follow him, alone in his house and on the street. He’s got a beard, long gray hair and two hats. A summer hat and a winter hat. He’s a streetphotographer and lives in a big city.
Pictureman collects portraits, his passion is people. He puts them on Flickr. He doesn’t photograph flowers or plants. He’s got 707 contacts and over 3000 pictures on his Flickr account. Privcay is a total non isue for him; there’s nothing to hide. His real name is Akbar Simonse.
For collecting video material for MM, we’re going to medialise Akbar Simonse.
As a kind of ‘model’, he’ll be put in different settings and surroundings. We’ll film him in his own house, with his computer. But also in hotelrooms, in high-tech livingrooms with luxurous balconies, in CAVES, and of course, on the street.
How the final story will go, no one knows. Is he a traveller?
Akbar Simonse lives in The Hague, Netherlands.
Three camera(wo)men are working on the project right now: Ronnie Griens, René Willenborg and Matthijs Treurniet, student HKU/ AV.
Style: Documentary, with elements of fiction.
Sounds, voice-overs, texts and music will be added in a later phase: the final edit. We start with silent images only.
As I work in an intuitive and associative way at this moment, everything is possible from now on. There is no script, just one man, with a photocamera and a computer. His window to the world, and mirror at the same time.
Suggestions for plots and story developments are welcome! Last suggestion is to make it a silent movie. But that may be a bit too ambitious.
We’ve just finished our first day of recordings. It went very well. Today we’re going to make a first selection.
The Media Me pool on Flickr is still growing and doesn’t seem te stop doing so.
And… check this video, made by Maurits Burgers, administrator, related person and contributor from the beginning.
Een Media Me Portret is een kort filmpje waarbij je recht voor de (web)camera zit, tegen een neutrale achtergrond en eerst enige seconden zwijgt. Daarna zeg je hoe je heet, waar je vandaan komt, hoeveel media apparaten je hebt en gebruikt en welke rol ze spelen in je leven. Hoe ziet jouw mediagebruik eruit? Spreek duidelijk en blijf recht in de camera kijken.
Zelf een Media Me portret maken kan volgens bovenstaande spelregels. Vergeet niet lang en goed te zwijgen voor je gaat spreken. Zet je portret online.
NB: Ruben is een collega bij de RVU. Voor nog meer portretten, klik hier. Met dank aan René Willenborg: camera.
Media Me portretten kunnen verwerkt worden in de film Media Me, you’re in my story.
Dit is mijn moeder op de voicemail. Nu staat ze op YouTube. Ik heb er ondertitels bij gezet, waardoor het bericht een internationaal karakter krijgt. Een vrouw zit alleen achter de computer en komt er niet uit. Niets doet het en niemand is thuis. Barbara Okma zette er stemmige pianomuziek onder. Het werd uitgezonden in Villa VPRO op Radio 1 op 19 juni jl. in de serie 1 Minuut. In de toekomst zullen er meer 1 Minuten Media Me gemaakt worden, die weer hergebruikt kunnen worden in de soundtrack van de film.
Ondertussen is het ontwikkelde websiteplan inclusief interactieve mixmachine even geparkeerd, zoals dat heet. In de koelkast. Er is niet ingediend bij het Mediafonds, zoals eerder op dit log werd gemeld. Een update is noodzakelijk, maar waar te beginnen? Het plan paste niet binnen van alles en nog wat. Lang verhaal. Conclusie: overgaan tot produktie met ‘interne middelen’. Draaien dus, opnames maken en verzamelen. Daar komt het op neer. Dat doe ik de komende tijd met René Willenborg en Matthijs Treurniet, student HKU. En wie weet schuiven er nog meer partijen aan? Media Me gaat hiermee fase 5 in: Maken, no budget.
De nieuwe internetfilm: Media Me, you’re in my story, krijgt contouren. We bouwen het op, stap voor stap. Met veel aandacht voor reakties, suggesties, tips etc. Waar het heen zal gaan? Geen idee. Dat is het meest spannende en uitdagende. Alle scènes en scripts die ik de afgelopen tijd schreef zijn in de prullenbak beland. Te bedacht, niet goed. De enige die alle ontwikkelingen heeft overleefd is Pictureman, de verteller. Maar wat is een verteller zonder verhaal? Een zwijgende toehoorder? Een observator?
Akbar Simonse, de actieve straatfotograaf uit Den Haag, speelt Pictureman. Of speelt hij zichzelf en is er meer verhaal dan ik denk? Woensdag de achtste juli staan de eerste opnames met hem gepland in Den Haag. We gaan hem medialiseren, waardoor het thema van Media Me: De Digitale Revolutie, een gezicht krijgt. Feit en fictie zullen vanaf nu door elkaar heen lopen. Op dit log zal het gedraaide materiaal verzameld worden.
Just started a new group on Flickr. Inspired by Maartje Jaquet aka m@pestaartje, who is in Beijing right now, making one minute movies with Chinese artstudents for TheOneMinutes.org.
Welcome at Media Me Video. Here you can find and add video’s about mediaconsumption. How and where do you use media? Computers, tv, mobilephones, radio, cams etc. What does your mediabehaviour look like? Show us your liberated e-heaven, or your digital hell. IMPORTANT: The video’s in this pool can be used in a new project www.MediaMe.nl (100 % Creative Commons) Credits will be mentioned. ATTENTION: Media Me Video’s that are exactly one minute long can compete in a yet to be established category of the TheOneMinutes.org.
Aan Akbar Simonse, die ik ontmoette via Flickr, vroeg ik of hij de rol van Pictureman wilde spelen. Van Roel Wouters en Luna Maurer kregen we toestemming om de beelden van hun Jubilator project te gebruiken. Barbara Okma maakte de muziek. D.O.F/Edit: Alex de Groot.
De oproep aan het eind verwijst naar de website die op dit moment ontworpen wordt. Deze site wordt een verzamelplaats van allerlei soorten makers, die materiaal aanleveren voor het eindresultaat: de film. Muziek, tekst, beeld.
Laatste update: Er is contact met de Oneminutes.org over een nieuwe Media Me categorie, waardoor er wereldwijd Media Me filmpjes gemaakt zullen worden, zoals de Media Me Foto Pool groeit op Flickr.
Een prachtige opname van Wenz. Ik ken hem al bijna uit mijn hoofd. tkaaktiu leev tad tad tein. De film wordt achterstevoren afgedraaid. Wenz begint met make up en eindigt zonder. Make off.
Toch, de zinnen die ze uitspreekt vertellen een logisch verhaal van A naar B. Het kan dus niet anders, dan dat zij de tekst achterstevoren heeft ingesproken. De laatste zin als eerste, en andersom. Zij moet de tekst uit haar hoofd geleerd hebben, of lezen via een autocue. Ik denk het eerste. Dit is een log met voorbedachte rade, nog nooit gezien. Fan.
“Dus dan maak je een filmpje. Niet dat dat veel uitmaakt.
This is documentary filmmaker Corinne van Egeraat. I wrote about her earlier. Yesterday she arrived in Beirut. Her new project Dislocated has just started. She will travel the world in four months. In her suitcase a laptop, an iPhone, a flipcam and a camera. On her log, Twitter, Flickr, Facebook and YouTube she collects stories, films, reflections, people, places, pictures and texts, along the way.
Subject: Disclocated. A new Human project. “Connect to reality.”
On her Twitter I read that just after one day she is already struggling with all new techniques and platforms. Corinne is not a geek or a nerd. Not yet. It’s all new to her. Not only the country where she is now, also her project and the ways to communicate about it.
Dislocated is filled with possibilities, it’s close to real life and internet has a very practical and inspiring purpose.
“I have done a little planning, but mainly will try to travel spontaneously. My destination for now being the action itself: to create a space between my old and my new life. And to meet people who for whatever reason are not living in their home country. Have any tips for my Lebanon visit? Please let me know if there is anyone you think I should meet or anywhere you think I should go!”
For the Spring 2009 Digital Ethnography course led by Michael Wesch, this is a compilation of trailers created by his students.
For more information about their project, click here! With links to student blogs, their wiki, diigo links, notes, and other materials.
De volledige presentatie die Media Futurist Gerd Leonhard hield tijdens het omroepfestival NPOX08, in zeven delen.
Deel 1.
Short introduction.
Some things about musicrights.
“How life changes with more bandwith.”
“We often overestimate how quickly change will happen. We often undersetimate the magnitude of it.”
“When you work in broadcasting, the next 12/18 months will be crucial…”
Deel 2 a.
“Today the mobilephone means internet.”
“When we are connected, we start to copy.”
“We trade, we share, we communicate with content.”
“It’s not about technology, it’s about emerging cultural practices. How people behave when they have the technology.”
“Broadband culture is different then regular culture”
“88% of the population of Holland is connected.”
“You can’t talk about theory, if you don’t know how it works.”
“Experimenting and wasting time is important.”
“Some shocking facts from the US.”
Deel 2 b.
“The internet takes time away from other media.”
“If the future audience migrates to the internet, you must become the internet for them.”
“Across the world 1,6 billion people use the internet, 1,4 billion watch TV, 3,5 billion use mobile phones.”
“Where is the audience?”
“You loose your monopoly as a broadcaster on the internet, there are so many choises.”
“What are the emerging cultural practices?
- I want it when I want it. (Time shifting.)
- I want it how I and where I want it. (Place shifting.)
- I want to be able to influence, talk back, determine. ( Control shifting.)
- I want real value for my money – or else… (Money shifting.)
- I want real value for my attention – ore else… (Attention shifting.)
Deel 3.
“I program my media, it does not program me.”
“In all media, push is becoming pull.”
“The consumer is in control.”
“Now we need, filters, curators, context, relevance, merit, humanness.”
“The audience has fragmented.”
“Social website are officially more popular then porn.”
video about facebook, visualisation.
In de nacht van zaterdag op zondag stond A op een verlaten plek, ver buiten de stad, te wachten op een bus.
Ze twitterde om het kwartier.
De bus kwam niet.
Buiten vroor het hard. Geen mens te bekennen. Nog steeds geen bus GVD.
Ik las het en dacht, wat kan ik doen? Iedereen op Twitter sliep al. De laatste Zzzzz was uren geleden geplaatst.
Ik had haar nog nooit zo horen vloeken. WTF!
(Ik dacht aan een verlaten bushalte bij IJmuiden, waar ik zelf ooit een middag gevangen zat in een tochtig hok. Twitter bestond toen nog niet.)
Moest ik vragen waar ze stond? Maar dan? Ik heb geen rijbewijs. Piet zou me voor gek verklaren.
Ik schreef: @A Zet ‘m op! Nachtelijke groet.
Laf, dacht ik. Daar heeft een mens in nood wat aan, maar het stond er al en weghalen sloeg ook nergens op.
Ik ken A niet. Een keer ontmoet. Ik zou haar kunnen kennen.
Dankzij Flickr weet ik dat ze net terug is uit New York.
Ze heeft sneeuw gehad. Alle belangrijke musea bezocht. Whitney, Guggenheim, MoMA.
Sushi’s gemaakt, geschaatst bij Rockefeller Center.
Om het uur schreef ze wat ze deed, dacht, zag of aantrof.
Net als hier, in Nederland.
Het maakt voor Twitter niet uit waar je zit.
Ze verfde haar haar en vroeg zich af of het wel de juiste kleur was.
Zoals het er nu staat, lijkt het of ik haar al jaren bespioneer.
Alsof ik dingen van haar weet die je eigenlijk niet hoort te weten.
Het voelt creepy en betrokken tegelijk.
Toch weet ik alleen dat van A, wat ze zelf laat zien.
De rest vul ik aan, knoop ik aan elkaar.
Soms zie ik verbanden die er niet zijn.
Zo heb ik heel lang gedacht dat Francisco van Jole van Radio Online een relatie had met Corrie Gerritsma van Bright.
Ging zij sporten, ging hij de studio in voor een opname.
Deed zij inkopen voor een etentje met vrienden, dekte hij alvast de tafel.
Hun leven was voor mij digitaal verbonden en vulde elkaar naadloos aan.
Helemaal zeker hiervan was ik, toen ik een tijd geleden las dat beiden voorbereidingen troffen voor een lange reis.
Zij kocht nieuwe gear bij sportwinkels. Hij deed onderzoek op travelsites.
Maar toen ik bij hem ineens woestijnfoto’s aantrof en bij haar sneeuwvlaktes wist ik dat ik fout zat.
Beiden zijn overigens inmiddels allang weer terug.
Weg knoop.
Merel Roze schrijft op haar log over Twitter. Ze zit er nog maar net op. Veel herkenning. Fijne tips.
Merel twittert mobiel. Ik twitter niet mobiel, maar ben het wel van plan in de toekomst. (Twitter loopt niet weg.)
Als je het niet mobiel doet, loop je soms hopeloos achter, mis je van alles.
Verder moet ik nog steeds erg wennen aan het tempo en ritme van Twitter. Het is een soort vrije jazz. Een reactie kan uren, soms dagen duren, of staat binnen een minuut op je scherm.
Over de presentatie bij de RVU.
Presentatie bij de RVU ging goed. We zaten in de vergaderzaal, met het nieuwe scherm. Heb een uur lang gepraat, over het begin van Media Me, nu alweer bijna een jaar geleden en wat er na de slide show in het SKOR huisje allemaal is gebeurt. Hoe ik samen met Marco Raaphorst twee geslaagde presentaties verzorgde bij Beeld en Geluid (Hot Spot) en bij BeamLab in De Zwijger en hoe ik daarna een subsidieaanvraag voor het Stimuleringsfonds ben gaan schrijven, het team uitbreidde om het plan te helpen ontwikkelen tot een website met daarin opgenomen tien gedramatiseerde scènes over “ons” en “de media”. Einddoel: een internetfilm, TV-proof.
Een project over Media dus, door de Media, oude en nieuwe.
En op dit log zijn de ontwikkelingen te volgen.
Omdat het gebruikelijk is om tijdens een presentatie met z’n allen ergens naar te kijken, opende ik met het filmpje 2010. Een heel gelikt ding, met een sexy voice-over. Een digitale hemel wordt beschreven en flitst voorbij. “You’re hyperconnected”, zegt een vrouw, “you share. You tag yourself into the cloud. Communication and entertainment are the same. While others remain as a passive massive, you start experiencing the future.” Etc.
Het filmpje is duidelijk gemaakt door iemand uit de reclame. Er wordt iets verkocht, maar wat? Gedrag? Geluk? Welvaart? Voor wie?
Na het filmpje zei ik: dus dit is de toekomst. Maar, hoe ziet dat er straks uit, in het echt?
Ik startte het iMoviefilmpje van drie minuten.
Een eenvoudige slideshow met rustige muziek van Barbara Okma.
Media Me toont de digitale revolutie op dramatische wijze: gevoelig, kwetsbaar, menselijk.
Een iMovieclip gemaakt met foto’s uit de Media Me pool.
Heb een stuk muziek van Barbara Okma gekozen.
Om 12.30 vertel ik iets over het project in wording aan mijn collega’s, in de kantine, tijdens de lunch en daar horen plaatjes bij.
Mijn collega’s zien me zelden of nooit, dus het is goed om zo nu en dan bij te praten.
Ik werk thuis of ben op pad.
Een update.
Sommige collega’s bij de RVU hebben het niet met internet. Dat weet ik. Heeft te maken met barrières als tijdgebrek, privacy of gewoon weinig interesse.
Kan.
Voor mij is het in de afgelopen jaren een realiteit geworden, een plek waar ik mensen ontmoet, waar nieuwe projecten ontstaan, waar ik mijn research doe en mijn werk presenteer op verschillende platforms zoals Flickr, Facebook, Twitter, YouTube, LinkedIn en projectlogs.
Het schrijven van de tien Media Me scripts is begonnen. Het vertellen van een verhaal, in een logische volgorde, in tien delen, lijkt soms onmogelijk, met dit onderwerp, deze hoeveelheid. (De research is nog in gang.)
Het worden scènes voor een website, dat is iets anders dan de radio of tv.
We gaan voor de associatie, de fragmentatie, de interactie.
Punten voor morgen:
- Niet te snel praten.
- Tijd en logica in de gaten houden.
- Niet langer dan een half uur.
Dit log zal op een grote beamer te zien zijn.
De bedoeling is dat we om 12.30 beginnen.
This photo is made by Ton Zijp aka Zijperspace, passionate blogger and Editor in Chief at about:blank.
Yesterday he became member 500 in the Media Me Group. Congratulations!
But what does this mean? That the Media Me group is still growing, and probably never will stop growing?
This counts for the Pool with over 4300 photo’s aswell.
(The idea, working on a never ending project fascinates me. Still, it has to stop somewere…
But what kind of pictures will be shown in the Pool over five years? And who will be member 1000?)
Ton takes daily pictures of a his endless T-shirt collection.
And here’s an exclusive text he wrote lately, as a gift to the Media Me project.
My new phone arrived 2 days ago.
I still have to figure out how it’s working. It’s an N82, you see. With Carl Zeiss-lens.
I really don’t know what a Carl Zeiss-lens is doing.
But I still have some photographs I took with the K800i. That doesn’t have anything Carl Zeissians in it.
I’m becoming a professional cellphone photographer.
Do you know how to make a phonecall, my colleague asked me yesterday.
NB: Deadlines voor Media Me zijn bepaald.
Het plan voor productiesubsidie wordt ingediend op 7 mei aanstaande bij het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Mediaproducties.
Zes weken later volgt de uitslag en zullen we te horen krijgen of het papierenplan, ook wel Het Script, uitgevoerd kan worden.
Het gereedschap van de galerist in de Media Me pool. Door GALERIEopWEG.
Deze Eye Movie doet me denken aan een gesprek laatst, waarin het ging over Skypen met de cam, en dat het tijdens zo’n camsessie onmogelijk is om elkaar echt aan te kijken, want daarvoor moeten beiden partijen op hetzelfde moment recht in de camera kijken, waardoor je nooit die ander ziet, alleen je cam, en dus eigenlijk altijd langs elkaar kijkt.
About the writing process of the ten mini scripts (no script is the same).
A workpresentation at the RVU on Jan 26th.
An important meeting next week at RVU about deadlines.
And a meeting with Corinne van Egeraat about her new project: Dislocated.
De teksten voor de scripts bestaan nu uit vier lagen:
1. Monologen Pictureman (Engelstalig.)
2. Tweets/comments (Gezongen door het koor.)
3. Interview quotes/documentair (Nederlands/Engels. Ben op zoek naar zoveel mogelijk talen.)
4. Fragmenten uit telefoongesprekken tussen twee vriendinnen
Vandaag met documentairemaakster en regisseur Corinne van Egeraat gepraat over haar nieuwe project: Dislocated.
Corinne heeft de komende maanden geen huis, is kort geleden gescheiden en besloot deze grote veranderingen in haar leven als uitgangspunt te nemen voor een nieuw plan.
Ze kocht een wereldticket en vertrekt binnenkort voor een reis van drie maanden (of vier). Via iPhone en laptop zal ze verslag doen vanuit Libanon, Amerika, Brazilië en Ibiza. Ze wil mensen ontmoeten die net als zij weten wat het is om afgesneden te zijn, geen thuis te hebben. (Klinkt dramatischer dan het is. Corinne heeft er zin in.)
Over Trackr gesproken en of ze ook YouTube filmpjes gaat inspreken. En wat er verder uit de digitale kan te halen valt met dit geweldige plan.
Eerder maakte ze Bridging the Gap en De virtuele wereld van Micha Klein.
Wordt vervolgd.
Maandag 26 januari geef ik een presentatie over Media Me bij de RVU. Onder het motto: “Wat doe jij?”
Tijdens de lunch. Stand van zaken voor alle collega’s/medewerkers in Hilversum.
Ik ga iets maken met iMovie.
Vandaag een nieuwe audio opnamerecorder aangeschaft. Een Tascam.
Gaat over Jim Stolze. Leeft een maand zonder internet, om te onderzoeken of hij daar beter, gelukkiger van wordt. Artikel hier, inclusief filmpje.
En de site.
Stolze zat ook in de uitzending van Radio Online van 27 december 2008.
Nieuw stopwoord ontdekt. Of liever gezegd: een gewoonte.
Zeg dingen als filmpje. Muziekje. Artikeltje. Mailjte. Mp3-tje. Linkje. Maar ook bordje, lampje, autootje, radiootje, programmaatje.
Begint op te vallen. Zie en hoor het anderen ook doen.
(Internet maakt de wereld klein. Daar hoort een taal bij.)
Wereldje.
Relativerinkje.
Feitje.
Meninkje.
About an internetmeeting in Hilversum, a short update on the process, the addictive side of Twitter and…
Who knows a psychologist who can tell me why some people are geeks and others completely neglect The Internet. Is it genetic or what?
Straks internetvergadering in de vergaderzaal.
Er zal gevraagd worden hoe het met Media Me gaat. En of de tien logs nu op slot zitten, zoals aangekondigd.
Dat laatste is niet het geval. Ik schrijf in gesloten documenten, dat werkt beter, maar alle verhalen, tips en quotes zijn nog steeds welkom.
Over de interviews met de deskundigen later meer.
Het werken in het openbaar kost me moeite. Weet niet waarom. Ik log niet of nauwelijks op dit moment.
Ook op Twitter meng ik me nauwelijks, terwijl ik dat misschien wel zou moeten doen vanwege het netwerk en omdat het inspirerend en informatief kan zijn.
Dat het verslavend was wist ik. Maar dat er een top 40 bestaat met daarin de grootste die-hards, samengesteld door Jeroen Mirck, dat wist ik niet.
(Het gaat in deze lijst dus niet om wat je schrijft, maar om hoeveel je schrijft.
Kwantiteit staat boven kwaliteit.) Drinkt koffie.
Laat scheet.
Kan niet slapen.
Moet je nou eens kijken.
Edwin Mijnsbergen schreef een interessante bespiegeling over het fenomeen. Gaat booming worden, ook onder de jeugd.
Ondertussen verbaas ik me over de verhouding lezers/reaguurders. Zowel op Flickr als hier.
Is het aantal comments onder een foto groot, stijgt het aantal views.
Daarin schuilt een belangrijke les: Mensen lezen liever mee, dan dat ze zelf in de pen klimmen. Doen mee door getuige te zijn.
Maar voor wie wordt Media Me nu eigenlijk gemaakt, vraag ik me steeds vaker af. Voor wie doen we het?
Voor de lurkers, of de die-hards?
De eerste groep is het grootst…
(Ik zoek nog een psycholoog die mij kan uitleggen hoe het komt dat de een wel iets met internet heeft en de ander totaal niet.
Hoe kan dat?)
O, en steeds meer mensen maken daily mugshots (tip Roswitha).
For people new to this blog, welcome!!
I received some mail about what’s going on here. And why it’s all written in Dutch.
So, a short explanation, in English.
On this log you can follow the workprocess of a new project: Media Me, You’re in my story. As the title says, followers can participate in this process by adding comments on several posts. All material posted here can be used for a new film in ten scenes about You and the New Media.
How does it affect you? How did it change your life? What’s it all about?
Media Me wants to reflect on the Digital Revolution in a poetic and dramatised way.
Each scene has a narrator and its own theme, like: privacy, identity, addiction, overload, branding, etc.
The scenes will be presented on a new -to develop- website: a TV mixer, where image and sound can be manipulated, remixed and added. The final result is a film, made for the internet, about the internet. Also TV-proof.
Each scene has its own blog (check list on the right). On these logs material for the scripts is being collected.
One of the text/story layers in the script will be inspired by tweets faved on Twitter(photo). Most of these quotes will be sung by a choir in a compostion by Barbara Okma. The script will be built up by material found on the web. The Media Me Flickr group is the beating heart of the project. It counts 15 administrators, over 400 members worldwide and more then 4000 Media Me photo’s and video’s (90 sec). Our relationship with our media-machines and mediabehavior are the main themes. Show us your liberated e-heaven or your digital hell. We will dramatise it.
So, you’ve entered a new kind of digital workplace about a new co-creation experiment.
About my personal, digital ID:
My background is radiodrama, my specialty is fiction. I work for the Dutch Broadcast Organisation RVU as a writer and director. Since a few years internet has entered my work, and life. I use it as a tool to develop my projects and meet new collegues. My personal e-needs are very basic. I’m not a geek. I’m very impatient with techniques and manuals. I’m an amateur so to speak, a curious procumer. My main platform is Flickr. I have an account on Facebook, Plaxo Pulse and LinkedIn. And a few other blogs which are in their long tale stadium.
Nynke450 De internetverbinding is weer lekker traag vandaag
boris Damn Somehow I don’t think that he or she is real
erwblo Het leven is te druk ;-)
sunnyjason I’m using my cellphone.
filosoof Argh, ik zoek een woord
flighthyperbola Hello world!
papyy Let’s talk about photography, phonography, pornography and sex.
rdeforest To the people who sit around me: SHUT THE FUCK UP!
mobileon To Viral or not to Viral, that’s the question
ikbenechtben Je moet gewoon niet alles geloven wat je denkt
rotjong BORING is the new SEXY !
Ben gestopt met Twitterzinnen faven. Heb ze nu allemaal in een document geplaatst en maak selecties. Inclusief witregels vijfennegentig pagina’s. Sleep ze in de juiste mappen, stuur ze op aan Barbara Okma met de vraag of zij ze kan gebruiken in de partituur, schrijf er zinnen bij. Een Twitterlibretto ontstaat.
Alleen nu nog… de rechten. Mogen deze zinnen gezongen worden? Is daar toestemming voor nodig van de auteurs? Volstaat een creditlijst bij de aftiteling?
Op Twitter wijst @Koetjeboeh me op de Twitter terms of service. @Paul_Zimmer schrijft: “Gewoon je gang gaan. Alhoewel ik er geen klap van af weet, dat wel natuurlijk.”
En @Campodipacewijst me op het laatste boek van Lawrence Lessig, Remix. Ik wacht even op advies van Marco Raaphorst. Die weet dat. (Staat heden op nummer 27 in de lijst Top 100 most popular blogs written in Dutch. Gefeliciteerd Marco! Blog it!)
Vanavond om ongeveer 21:30 uur bij De Avonden op Radio 6 een speciale herhaling van de documentaire ‘Brievenbus’
van Roswitha Kamps.
‘Brievenbus’ werd eerder dit jaar uitgezonden in De Avonden en werd in juli genomineerd voor de RVU Radioprijs 2008.
In een tijd waarin communicatie geen recht, maar plicht is geworden;
Waarin iedereen altijd maar mee moet doen aan van alles en nog wat;
Waarin de markt en de media ons zeggen dat we vrolijk, opgewekt en communicatief moeten zijn, keert een jonge vrouw zich af.
“Ik oefen voor kluizenaar”, zegt ze en neemt de telefoon niet op.
Op internet verschijnt zij het liefst offline.
“Ik probeer een toestand te beschrijven”, zegt Roswitha Kamps over haar debuut op de radio:
“Vastzitten in het heden; niet wetend hoe vooruit, dus levend in het verleden.”
In de documentaire ‘Brievenbus’ is een jonge vrouw alleen in haar huis.
Samen met haar memorecorder, cassettedeck, computer en gsm.
Ze praat in zichzelf, tegen de katten.
De boodschap is voor wie het wil horen.
De ether als ‘Brievenbus’.
Gedurende het maken van de documentaire hield Roswitha Kamps een werklog bij; een weblog dat handelt over het ontstaan van de radiodocumentaire.
Zij startte hiermee reeds in november 2007 en gebruikte enkele teksten van het log in de uiteindelijke documentaire.
De schrijver Paulo Coelho spreekt tijdens LeWeb08 conferentie over being a pirate, werken op het net, economische en creatieve effecten en nog veel meer. Must see.
Spark is a weekly audio blog of smart and unexpected trendwatching. It’s not just technology for gearheads, it’s about the way technology affects our lives, and the world around us.
foto: Conny Theunissen. Uit de Media Me pool: VPRO Flickr
Terwijl de zoektocht naar Media Me personages in volle gang is, publiceert de VPRO op Flickr alle inzendingen voor de vijfde edtitie van De Coverwedstrijd. De sluitingsdatum voor inzendingen was afgelopen maandag.
Meeting afgelopen week ging niet door. Ziekte, drukte, van alles. Bellen en mailen met ieder afzonderlijk werkt ook.
Zie Pol Eggermont (dramaturgie) wekelijks, Rémy Harrewijn (website) volgende week en Barbara Okma (partituur) wacht nog steeds op eerste teksten.
Met Roswitha Kamps heb ik dagelijks kontakt. Ze stuurt inspirerende links, projecten en foto’s.
Marco Raaphorst heeft zich ontfermt over Locate Me. Hij denkt aan streetart.
Ondertussen doen Sarah Mathilde Domogala (beeld) en Marie-José Klaver (research) niet meer mee. Had met verschillende verwachtingen en ideeën over de invulling van het werk te maken; daar komt het op neer.
Om het plan concreet te krijgen en om de scènes meer gestalte te geven, zullen de tien thema’s uiteindelijk omgezet worden in tien personages. Ieder thema wordt een mens met een lichaam, een leven.
Dit idee zal meer materiaal opleveren dan alleen plaatjes, feiten, artikelen. Sommige personages zullen echt bestaan, anderen zullen uit meerdere personen zijn opgebouwd. Of compleet verzonnen.
Pictureman blijft verteller.
Maar stel, als bijvoorbeeld het thema Identiteit in de scène Be Me gepersonificeerd moet worden, is het dan een man, een vrouw of een kind? En zijn het alle 10 geeks, nerds en ‘professionals’ of liggen de verhalen over identiteit, verslaving, fun en privacy etc juist bij de zogenaamde ‘amateurs’?
Van een personage kom je niet zo snel meer af, eenmaal gekozen en bepaald. Je moet goed nadenken voor je een personage in huis haalt. Ze gaan een eigen leven leiden, doen dingen die je niet had verwacht of spreken je aan het eind van het verhaal tegen. Of je gaat van ze houden.
Met een personage is alles mogelijk.
Als er personages komen, dan moeten ze ergens wonen. De Media Me website zou eruit kunnen zien als een poppenhuis, waar je bij tien kamers tegelijk naar binnen kunt gluren. Of negen, drie bij drie. (Vond het project Voyeur van HBO heel erg Media Me.)
Wordt vervolgd…
* Kan nog niet zeggen of het wegvallen van de deskundigen (research) op dit moment het plan inhoudelijk minder maakt. Het wemelt op internet van de deskundigen. De quotes liggen voor het oprapen.
Lvlancer2010 Taking “myspace pictures” and drinking grape soda
nicholleg Wanting a blackberry to keep twittering
pingudownunder Does not love Rach and Heidi anymore for changing my facebook status
Lvlancer2010 Why are we communicating via twitter like not normal people.
amyderby I love your avatar. Please never change it. :-)
amyderby I wish firefox would follow me. I have some words to share about my browser crashing ever time I send a friggen email…
CXI My god! Why must these dogs keep licking my laptop?!
CXI I love those messages “Unauthorized access is prohibited – If you’ve gotten this far, you’ve come waaaaay too far!”
CXI For some reason, my macbook keeps losing its wireless connection… the rest of the machines are fine
brookologie P.S. if people call me, I can answer. I guess the answer/send button on my phones. I just discovered.
brookologie Everyone, get online. AIM, MSN, I don’t care! Just do it.
brookologie PEOPLE PLEASE. oh my goodness, i’m going to explode. Does no one ever EVER WANT TO REPLY TO ME ON TWITTER ANY MORE? My phone is BROKENNNNN!!
brookologie The little light on the top of my phone is blinking this red/green now… it looks like a cry for help.. it kind of makes me sad, actually.
josephamato computers back up, bored again
josephamato o shit i broke my twitter
moneil971 wishing I had fewer meetings in my life
expatimo my laptop is warmer then Jims back and he doen’t snork… Poor Jim
Tijdens het NPOX festival was Media Me genomineerd voor de NPOX prijs 2008. Metropolis won.
Sinds gisteren staat het jury rapport online. Schrik me rot. Ineens ben ik de verpersoonlijking van iets nieuws. (Vanaf nu is alles wat ik doe oud.)
“Mediamaker Bert Kommerij is de verpersoonlijking van een nieuwe manier van werken bij de omroep. Als geen ander zet hij alle nieuwe platforms in, zowel voor de productie van zijn projecten als de distributie ervan. Dat zijn projecten zelf het hedendaagse mediagebruik tot onderwerp hebben, verleent zijn activiteiten een grote urgentie voor zowel het publiek als zijn collega’s bij de Publieke Omroep”
Jury, bedankt!
Op de Hot Spot site staat inmiddels een verslag van de dag. Bij de comments een uitvoerige nabespreking met Marco Raaphorst. Komt hier op neer: veel programmamakers, redacteuren en redacties zitten nog steeds met hun handen in het haar zodra het over internet gaat. En dan staat de mobiele revolutie ook nog eens voor de deur. Hoe loop dit af….? Ook bij mijn eigen omroep de RVU wordt naarstig gezocht naar nieuwe vormen. Ik zeg: Gooi open de deuren. Zend uit onder Creative Commons, net als TED. Stap op je publiek af. Meng je. Nodig uit. Stimuleer. Experimenteer nu het nog kan. Blijf kritisch. Kies je platforms. Word actief. Breid je netwerk uit. Communiceer. Inspireer en laat je inspireren. Gebruik internet als een tool, haal het onderste uit de kan. En verder heel veel goeie programma’s maken, narrow en broad. (Maar zeur niet!)
Update: MetropolisTV won de NPOX prijs. Van harte gefeliciteerd! Het is een geweldig programma en een fantastisch concept, al was de laatste aflevering over homo’s around the world wel erg problematisch en deprimerend.
Zoek een boek in de kast maar kan het nergens vinden. Meneer Teste van Paul Valéry.
Boek niet gevonden, maar wel dit.
Dacht dat Meneer Teste een eenzaam figuur was, maar hij is niet alleen.
Meneer Teste is een man zonder lichaam. Hij is, zoals de achterflap ooit vermelde, ontsproten aan het brein van zijn maker, Paul Valéry.
Teste bestaat uit verhalen die anderen over hem vertellen. Zijn nichtje, een collega, zijn vrouw.
Als hij zelf aan het woord komt bestaat hij uit louter gedachten, woorden. Teste is taal.
Sommige mensen trekken dit soort poëzie niet. Te vaag. Maar ik lust er wel pap van. Allemaal aanstellerij uit de vorige eeuw. Wat nou, Paul Wie? Doe ff normaal.
Moest aan Meneer Teste denken vanwege Paul Zimmer. Ik weet niet wie Paul Zimmer is. Wel ken ik inmiddels zijn kat, zijn boekenkast (met daarin het Boek De Alchemist van een voor mij nog onbekende Franse schrijver). En een Agio sigarenkistje met oude foto’s waaronder het portret van een mooie vrouw. Is het zijn vrouw? Zijn moeder? Jaren dertig, denk ik. Of veertig. (Rookt hij sigaren?) Ik weet niet hoe oud Paul Zimmer is. Hij fotografeert medicijnen. Ik ga er vanuit dat het zijn medicijnen zijn en niet die van zijn kat. Of misschien een ziek kind?
Niemand heeft nog gevraagd naar de medicijnen. Terwijl er duidelijk pillen op de foto te zien zijn. De foto stond in de Privacy Statement groep. Waar foto’s te zien zijn die een soort twijfel in zich hebben. De stap tussen niet publiceren naar publiceren is genomen maar duurde langer dan bij andere foto’s, die gewoon leuk zijn, of mooi, of gewoon zomaar een moment. De PS foto’s zijn moedige foto’s omdat ze iets onthullen. Maar wat?
Paul Zimmer heeft een echte Han van Meegeren. Denk ik. Dat zou mooi zijn.
Ik kijk er graag naar, maar weet nog niet waarom.
Hij is sinds korte tijd actief op internet en zo nu dan laten we berichten achter bij elkaar. Dit gaat tot nu toe goed, en ik hoop niet dat dit bericht onze dialoog zal verstoren.
Hij zit op Flickr, Twitter en hij logt.
Zimmer noemt zichzelf een man die verdwaald is in de wereld van de Nieuwe Media. Een beetje zoals Pictureman in Media Me, maar dan echt. Of zoals ik, in Flick Radio.
(Ik probeer beide projecten te scheiden, maar dit is toch lastiger dan ik dacht. Komt ook doordat de film gaat draaien op dit festival, volgende week. De laatste keer dat ik het zag, een paar maanden geleden, dacht ik: wie is die vreselijk fatsoenlijke man? Je zou er een identiteitscrisis van krijgen. “Dus je bent een personage.”)
Paul Zimmer is geen vrouw, al weet ik dat niet zeker. Hij bestaat voor mij uit woord en beeld.
Op zijn foto’s kijk ik met hem mee. Op Twitter en de logs, volg ik zijn eerste schreden op het net.
Ik permitteer me over hem te schrijven, omdat ik vind dat Paul Zimmer bij Media Me hoort, en omdat hij een pseudoniem is. Een personage, zoals ik dat ben. Echt, maar toch ook niet. Ik ben het wel, maar wat je leest zijn woorden. Dat bevalt me.
Nogmaals, ik weet niet wie hij is. Echt niet. En of het waar is wat hij schrijft en toont.
Paul Zimmer geeft zichzelf vorm en groeit waar je bij staat. Met iedere foto en iedere log komt er weer een stukje bij. Hij heeft geen verleden. Hij bestaat voor de helft uit dat wat je van hem maakt.
Ik heb wel eens gedacht om onder pseudoniem te gaan loggen. Ik wilde weten hoe dat zou zijn, en wat voor extra vrijheden en beperkingen het met zich mee zou brengen. Onder pseudoniem kan je ongestraft loggen over al die dingen waar je anders niet over zou loggen.
Over geld en seks bijvoorbeeld, buien, vervelende gewoontes en neuroses, of over collega’s en allerlei onverkwikkelijke affaires. Dingen als omroepbeleid en mensen met een te grote bek. Vloeken. Liefdesverklaringen. Geheimen en bekentenissen. Alle dingen die het daglicht niet verdragen en die op een vervelende manier tegen je gebruikt kunnen worden, of die zo schaamtevol zijn, dat je ze zelf niet eens onder ogen durft te zien.
Of omdat je niet wilt dat de wereld je zo ziet.
Onder een naam die niet de jouwe is, jezelf zijn.
Het ondeelbare deelbaar maken.
(Of waarvan je denkt: dat gaat een ander gewoon geen moer aan.)
(Hier een informatieve site waar je je geheimen en ontboezemingen kwijt kan. Klik ook even door naar de andere gesprekken en let op combinatie tekst/audio. Om een stem te horen schuif je de cursor over de balk.)
Soms kijk ik te lang naar een tweet en denk na over wat er staat.
(Achter iedere zin schuilt een verhaal, in iedere foto zit een geheim.)
Aaaaaagh, lees ik.
Wat is er aan de hand?
Nu.nl komt er doorheen met breaking news: Obama heeft een website gelanceerd.
Gisteren was iemand aanwezig op een feest. Bier, muziek.
Ineens stond er: “Ze is naar de wc.”
Wat er daarna gebeurde was onvoorstelbaar. De ene zin na de andere kwam voorbij.
Ik heb dorst.
Ik ben niemand.
J loves ME.
Ajax ajax!!!!
Het was duidelijk, de mobiel ging in het rond en iedereen twitterde iets anders.
Wat grappig, schreef ik, je spat helemaal uit elkaar.
Ben weer terug, las ik.
Iedereen is elkaar aan het branden.
Ik ben jouw tag en jij de mijne. Ben je met die, dan ook met die. Je zit aan elkaar vast.
Je type telefoon, het aantal megapixels van je cam en de foto’s die je uploadt, de kleuren van je header boven je log, je icoontje, het aantal meetings welke je bezoekt of organiseert, de populariteit van je weblog, de grootte van je projecten, en je algemene online activity zijn van belang. Je bent actief of niet.
Iedereen zit in elkaars verhaal, ergens, altijd.
(Ik ben een voorzichtige amateur met een prepaid telefoon. Ik vergis me nog steeds met de trackbacks. Zo simpel, ik onthou het niet. Gisteren tijdens een gesprek met Pol Eggermont afgesproken dat het allemaal persoonlijker mag hier op de logs, emotioneler, pakkender. Maar ik wil niet dat het weer zo autobio wordt als Flick Radio.)
Deze foto gaat over taggen. Dit is mijn neus en dit mijn behang. Maar ook over branding en privacy en entertainment. Vind het een grappige foto. Omdat het een proces dat we kennen van het internet, labelen, fysiek maakt, tastbaar. Met de papiertjes wordt het absurd. Hals, wit, truitje. Daarbij helpen de bijna wanhopig kijkende ogen en de hangende armen. “Is het zo goed? Word ik verstaan? Komt dit over?”
Ken het verhaal (nog) niet achter dit zelfportret van Anne Helmond. Was ze melig, of juist heel overtuigd?
Waarom heeft de muur drie tags en staat er nergens bijv. een emotie tussen zoals blij, verdrietig of verrast?
(Ik weet niet in welke scène ik hem moet zetten. Dat zijn pas goeie MM foto’s!)
Kreeg vandaag een paar keer dezelfde mail binnen: “Ik wil een bijdrage posten op een van de logs, maar niet als comment. Kan dat?”
Antwoord: “Ja dat kan. Als je een bijdrage wilt posten op een van de logs (filmpje, foto, audio, tekst), maar niet als link in een comment, stuur het dan op en noteer duidelijk de titel van de scène. Dan zet ik het erop.”
No one in particular
Just sweet old me
Secluded in anonimity
I can be whomever I wannabe
Topcontributor op Media Me is op dit moment Taxeeh. Weet niet wie het is. Vroeg er naar en kreeg een gedicht als antwoord. Vind anonieme reakties intrigerend, op een prettige manier, zolang de teksten maar goed zijn. Dit is het geval bij Taxeeh. Alsof het gevonden voorwerpen zijn, verlost van de eigenaar. Taxeeh bestaat uit 100% tekst. Geen naam, geen geschiedenis, geen gezicht.
Verder een account aangemaakt bij Mobile Monday. (Was vandaag, maar kon niet. “Ik wil niets missen.”)
En een mooie Protect Me video gevonden op Flickr. Iemand filmt zijn huis 90 seconden lang vanuit bromvlieg perspectief. Erg Privacy related. (Wacht nog op toestemming om te plaatsen.) Update: Done. Zie Protect Me.
Op Share Me is op dit moment Seth Godin aan het woord. Gaat over communities, leiders en manifesten. (Druk op het pijltje.)
“Iedereen is een leider op internet,” zegt Godin.
“Als ik nu een nieuw bericht schrijf, blijft dan het bovenste bericht staan?”
De tien logs zijn inmiddels veranderd in tien volledig ingerichte kamers waar berichten geplaatst kunnen worden en waar reacties binnenkomen. Er kan goed heen en weer geklikt worden. (Tips ter verbetering zijn welkom.)
Alle Administratoren van de Pool op de hoogte gebracht van het nieuwe werkproces. Sommigen waren even uit beeld verdwenen, maar zijn weer terug. Op de logs verschijnen de eerste comments.
Veel suggesties voor andere Me’s. Download Me, Notice Me, Copy Me, Love Me, Interpret Me, Crazy Me. De hoeveelheid toont het bizarre karakter van het plan: de digitale wereld laat zich niet in thema’s vatten. Of ze zijn ontelbaar. Alles is hoe dan ook met elkaar verbonden, echt en nep.
Protect Me is tot nu toe de meest interessante scène omdat ie waarschijnlijk de meest dramatische is.
Iedereen is specialist zodra het over privacy gaat. Er staan dingen op het spel. Soms weet ik niet meer waar de grens ligt, tussen wat ik op het internet zet en wat niet. Who cares. Onthullingsdrift, zoals Paul Zimmer schreef. Alsof je afscheid neemt.
Ik vraag me af hoe Media Me er off-line uit kan zien. Is Entertain Me een event? Heeft Locate Me iets met street art van doen, zoals Marco Raaphorst voorstelde? Media Me graffities geotaggen? Maar wat doe je dan met Inform Me en Be Me? Denk.
Heb tien nieuwe weblogs aangemaakt. Dat werkt makkelijker. Iedere scène heeft een eigen log gekregen. Op deze logs wordt materiaal verzameld voor de tien scènes. Foto’s, filmpjes, interviews (van Marie-José Klaver), gedichten maar bovenal en vooral ook: comments.
(Kijk bij links: Tien scènes.)
De opdracht die ik kreeg van Pol Eggermont, om specifieker te worden, is dus mislukt. Het plan werd steeds ongrijpbaarder (zie foto). Door het werk voort te zetten op internet breek ik het proces open en kunnen ook anderen meedoen aan de scripts voor de tien scènes en word ik ondertussen gedwongen concreet te blijven. Zo schiet het op. Hier wordt gewerkt.
Aanstaande dinsdag werkmeeting met het team hier op de kade.
Op dit moment ben ik begonnen de 10 nieuwe logs te vullen met eerste berichten, teksten en foto’s. Oproep: Heb je bijvoorbeeld een goeie Protect Me zin of zie je een indringend Be Me filmpje etc, laat het me weten. Alle tips zijn welkom. (Dit is een oproep. Wordt uitgewerkt.)
(Op Twitter verzamel ik ondertussen prikkelend Media Me materiaal onder het kopje favorieten. Niet alleen hier, maar ook op de Media Me Twitter. Zinnen en links die bruikbaar kunnen zijn voor de scripts. Credits will be mentioned. (Ik heb zin om records te breken!)
Media Me is een nieuwe crossmediale/interactieve dramaproduktie van de RVU ism het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepprodukties/eCulture. Het verhaal speelt zich af op internet en heeft als thema de toenemende digitalisering van de samenleving en welke impact dat heeft op massa en individu. In Media Me wordt gedramatiseerd en vullen documentair en fictief materiaal elkaar aan. Muziek speelt een grote rol in het eindresultaat. De Media Me fotogroep op Flickr vormt het kloppend hart van het project.
Vul aan, vraag, doe mee. All comments can be used.
Pol Eggermont zegt dat ik specifieker moet worden. Je wilt een stevige input van het team, maar om dat te krijgen moet je eerst meer richting aangeven.
Pol doet de dramaturgie en hij heeft gelijk. Ik vind op dit moment alles interessant en boeiend. Dat werkt niet. De komende tijd ga ik daarom de tien scènes uitwerken, of juist inbinden, invullen, verdichten.
Omdat Media Me een internetproject is en geen radioproject (zoals gewend) moet ik ook denken aan dingen als beeld en interactiviteit. Wat ligt open en wat is bepaald? En in hoeverre gaat de term You’re in my story op voor het werken aan dit project?
Op dit moment ziet het plan er zo uit:
De website wordt gevuld met muziek, tekst en beelden, per thema/scène.
We werken aan een ontwerp voor een, ik noem het Media Me TV Mixer, waarop bezoekers met beeld, muziek en tekst scènes kunnen samenstellen en manipuleren. (Random effecten zijn hierbij niet uitgesloten.)
Iedereen kan nav dit aangeboden basis materiaal bijdrages leveren aan de scènes, door het uploaden van eigen materiaal. (Tekst, beeld, geluid.)
Na drie (?) maanden wordt uit het gemaakte en verzamelde materiaal tien scènes gemonteerd die uitgezonden kan worden op internet, radio, tv en mobiel.
(De hoeveelheid foto’s in de Media Me groep blijft ondertussen groeien.)
Taal.
Op de site van Jaqueline Fackeldey (Dank, Jenny) zie ik een mooie lijst met nieuwe taal.
Welke uitdrukkingen en uitspraken brengt de digitale tijd voort?
Er moeten meer zijn, maar welke?
We’ll put someone’s personal, intimate, creepy, gross, whatever, anything online ’cause we want to relate to other people. I mean things that people would never want to talk about, we’re like all about that.
Het centrale thema van 1ive0n1ine.org is: wat gebeurt er met je online, als je dood bent?
Dankzij dit filmpje het volgende:
Van alle personen die op de foto’s van de Media Me groep staan, staat 1 ding vast. Ze zullen allemaal een keer dood gaan. (Met dit idee in mijn achterhoofd schiet het denken over de scripts op. Misschien moet Media Me in de verleden tijd geschreven worden. En is Pictureman dood, maar communiceert hij gewoon door?)
Every letter, every interpunction, counts, they said. And yet our communication was chaotic and organised at the same time. I didn’t know what was happening, nobody knew. We were all in it, so to speak. We wrote and spoke with or without thought. Technique took over. We didn’t worry about a thing. A new future opened up. All history was gone.
De vraag “Wat blijft er van je over op het internet als je dood bent?” zet Media Me in een bijzonder licht.
I like your avatar.
Not who you are, or who you want to be.
I like your profilename
No fear or shame, your log meant much to me.
I saw your face, the first time on MySpace.
Your Hyves now dead, your YouTube seems so sad. Your dot com, your glory Your LinkedIn, so bory. Etc.
(…)
In mijn zoektocht naar teksten voor de tien scènes van Media Me stuit ik ten eerste op gedichten.
Weet niet hoe het komt, maar het ene liedje na het andere.
uit: Contact me.
Lied voor een mobiel.
Ik ben je kussen in de nacht.
Ik ben techniek die altijd wacht
Ik ben een toestel, een dood ding.
Ik kan niet praten maar ik zing.
Ik ben je gids, je coach, je vriend
Ik maak je blind, ik maak je ziend
Je zit voortdurend in mijn zak
Van spijkerbroek of jas of pak.
Besluit: Iedere scène krijgt een lied.
Ik kijk erg uit naar de eerste interviews van Marie-José Klaver.
Ze start vanaf half oktober.
Tot die tijd ga ik zelf interviews afnemen in de geluidsstudio in Hilversum.
Ik nodig RVU omroepmedewerkers uit en ondervraag hen over hun digitale leven.
Speelt het een rol? En hoe?
Uit deze teksten ga ik quotes gebruiken. Willem Davids van RVU2 helpt met de techniek.
Over de interviews staat het volgende vast:
Ze moeten persoonlijk zijn, ze mogen een zoekend karakter hebben, en er moeten veel verhalen verteld worden. Ervaringen, belevenissen, maar ook affe en onaffe gedachtes, speculaties. (Toekomst.)
Tot die tijd is de zin “You’re in my story” op iedere scène en op iedere foto van toepassing. (De zin bedekt zowel de virtuele als de reële wereld.)
Over Afrika.
Afrika gaat niet door.
Iemand die de taal sprak ging voor.
Het idee om drie maanden in Zuid-Sudan te werken leverde de afgelopen weken een kraakheldere helikopter view op.
Ik bladerde door de Media Me pool en zag ineens een vrolijk decadente, doorgedraaide, overwegend witte wereld, waarin de jacht naar vooruitgang centraal staat. Ego-centered, zinzoekend, connected, materialistisch, strangled, en toch zo gewoon. Mensen die niet meer kunnen leven zonder technologie. Een rijke, stralende wereld ook, creatief, onverwacht spannend en nuttig, waarin echt en virtueel steeds meer verbonden raken, waar kansen liggen, over revoluties wordt gesproken en decentralisatie, democratisering, waar de technologie voorop gaat en machtstructuren wankelen. Communication rules.
Beide beelden bevielen me, omdat ik ze eerder niet zo zag. Afrika maakte Media Me dramatisch en kwetsbaar. Het huwelijk tussen mens en techniek wordt steeds hechter, maar termen als: Technology will set you free, en Create your own future, betekenen in de woestijn waarschijnlijk toch iets heel anders.
Ik zal zeker contact houden met Brigitte Sins die voor Free Voice in Zuid-Sudan is gestationeerd.
(Ik heb gezegd dat ze meteen een Flickr account moet openen. En iets meer up to date loggen.
NB: Afgelopen week stond Afrika in het middelpunt tijdens Picnic.)
Anderhalve week geleden kreeg ik een e-mail uit Juba, Zuid-Sudan.
Of ik geïnteresseerd was om met een groep startende radiomakers aldaar een 52-delige hoorspelserie te maken. Begeleiding, training, coach. Over vluchtelingen die terugkeren naar hun land.
De oorlog is net voorbij, het gebied is weer veilig. Bermbommen worden verwijderd, voorzieningen en infrastructuur worden opgebouwd.
Mensen keren terug, families worden herenigd, of niet.
De stad groeit en bestaat uit wijken met kampen en hutten.
Er is gebrek aan informatie.
Iedere aflevering duurt een kwartier, waarna in een studio een gesprek volgt, nav de inhoud van het hoorspel.
Het team bestaat uit vier schrijvers, met verschillende achtergronden (tribes), een journalist en een projectleider. Brigitte Sins coördineert.
Op de site van Free Voice las ik de volledige vacature.
Free Voice is een organistatie die zich inzet voor persvrijheid in ontwikkelingsgebieden.
In Juba en omstreken is de radio een uiterst belangrijke informatiebron.
Moeilijk voor te stellen, in een flat waar alles het doet. Hier is radio al tijden behang.
De hoorspelserie moet een mengsel worden van informatie en fictie.
Ik heb gezegd dat ik geïnteresseerd ben.
Afrika zit plotseling in mijn hoofd en komt er maar niet uit.
Hoe Media Me op afstand door kan gaan moet onderzocht worden. Lopen we vertraging op? Is het juist een impuls? (Woont Pictureman in Juba?)
Er is gemaild en gebeld. Soms viel de lijn weg, maar de computer in Juba doet het goed, dankzij een grote schotelantenne.
Een uur tijdverschil.
Binnenkort hoor ik of ze met me in zee willen, of dat ze kiezen voor iemand die meer op de hoogte is van de Sudanese cultuur en de Arabische taal. Waar veel voor te zeggen valt. Sudan is voor mij een krantenartikel over een redeloze strijd, leed en armoede, met daarboven een indringende persfoto van een kind in nood, close-up. Maar misschien is de blik van een buitenstaander, in dit geval een Westerse hoorspelmaker, juist interessant voor het project.
Ik zou drie tot vier maanden op de compound wonen, in een huis, waar ook de opname studio is. (Hotels zijn er ook, dan slaap je in een container.)
Heen en weer reizen valt onder de mogelijkheden.
B.J. Fogg tijdens zijn presentatie at the MobileHCI 2008.
Marie-José Klaver schreef erover.
Fogg zei dat de mobiel ons leven drastisch gaat veranderen: It’s our concierge, our guide, our coach, entertainer and friend.
There’s no technology we love so much.
The mobile phone with internet connection will cause the biggest revolution in the history of man kind ever, and it starts now! Everyone has got one.
Ik geloof hem.
Hij bestudeert Facebook op Stanford University.
Ik vroeg of hij ook collega’s had die Flickr bestudeerden. Voorzover hij wist niemand.
Kaartjes uitgewisseld.
Weet je veel.
Morgen bezoek ik samen met Marie-José Klaver de MobileHCI 2008.
Om 9.00 staat B.J. Fogg op het programma.
Daarna gaan we praten over Media Me. Marie-José gaat tien interviews houden met tien deskundigen. (Thematisch.)
Het materiaal zal gepubliceerd worden op dit werklog en verwerkt worden in de scripts.
Pregnante uitspraken en verklaringen zullen in de originele stem te horen zijn.
Zo ziet de planning er de komende tijd uit: eerst maak ik met alle medewerkers afzonderlijk een afspraak, waarna het hele team samenkomt en een plan de campagne gemaakt wordt, inclusief data etc.
Het team dat de komende tijd aan Media Me gaat werken:
Marie-José Klaver: Research. Een serie van tien gesprekken met Media Me deskundigen. Pol Eggermont: Dramaturgie. Sarah Mathilde Domogala: Beeld. Barbara Okma: Partituur koor, muziek.
Rémy Harrewijn / Festina Lente: Website. Marco Raaphorst, Roswitha Kamps, Bert Kommerij: Werklog.
Jaap Vermeer: Geluidsvormgeving (produktiefase).
Barbara Okma en Marco Raaphorst: Muziek (produktiefase).
Bert Kommerij: Script en regie.
René Nouwens: Productie RVU.
Concept: Media Me bestaat uit een interactieve website waarop tien scènes in beeld en geluid gepresenteerd worden. De scènes zijn afzonderlijk van elkaar als pod- en vodcast te volgen. Als geheel vormen de tien scènes een verhaal, TV-proof.
De titels van de scènes zijn: Locate Me, Imagine Me, Brand Me, Educate Me, Inform Me, Be Me, Protect Me, Contact Me, Share Me, Entertain Me.
Het kloppende hart van het project is de Media Me groep op Flickr, opgezet door Bert Kommerij en beheerd door veertien Administratoren: Audringje, Haagse Uitburo, GALERIEopWEG, Maurits Burgers, MargrietPR, Roel1943, Marie-ll, Akbar Simonse, Rozwithart, Gurdonark (Texas), Habaneros, Marco Raaphorst en Renquedochan (Spanje).
De groep telt op dit moment 444 members (world-wide) en in de pool zitten 3458 Media Me foto’s.
Show me your digital hell or your liberated e-heaven.
Media Me gaat over mediaconsumptie en mediagedrag. In Media Me zingen de apparaten en communiceert iedereen en alles met elkaar. Een oude verteller, Pictureman, ontdekt een nieuw digitaal wereldras en gaat op onderzoek uit. Media Me is een 100% Creative Commons productie.
“You’re in my story”
De afgelopen maanden vonden reeds drie Media Me presentaties plaats, op uitnodiging van Hot Spot.
Met de toekenning van het Stimuleringsfonds gaat Media Me een nieuwe, vierde fase in. Media Me 1. Skor. Media Me 2. Beeld en Geluid. Media Me 3. De Zwijger.
Morgen wordt de beoordeling van het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties bekend gemaakt.
Krijgt Media Me ontwikkelingssubsidie, of niet?
Ondertussen heb ik de vragen van Ingo Kottkamp beantwoord.
(Pas op: leestijd 10 minuten!)
Gespot door Marie-José Klaver (Research Media Me).
“Waanzinnig interessant”, schrijft ze. Klopt.
Professor Michael Wesch en zijn studenten duiken in de wereld van YouTube om er proefondervindelijk achter te komen wat het is en wat het met je doet. Veel beschouwingen, resultaten, voorbeelden, inzichten en feiten. De flim duurt 55 minuten, maar die zijn zo voorbij. (Met Marshall McLuhan op 26′30″. Maar wie is die man op 41′06″?)
I’m preparing a one-hour-profile on the blogosphere and its inhabitants for the German station www.swr2.de. I’m not so much interested in typical blog questions like ‘does it interfere with journalism’ or ‘is it suitable for commercial succes”; my focus is more on bloggers themselves.
How does sharing things online regularly affect their lives?
And what kind of online personalities inhabitate the blogosphere – can they be typified in some way?
This last question will be the issue of my own blog that will be launched next month. It shall serve to develop ‘web characters’ which will appear in the fictional part of the SWR-2-feature.
Out of budget reasons, it won’t be easy for me to come to Amsterdam. So I thought about sending you a question sheet – and have you record the answers.
The feature (no working title yet) will be aired in december this year.
So, that’s the plan – what do you think?
Kind regards, Ingo Kottkamp.
Here are the questions:
1. Can you introduce yourself.
(If you are able to, it would be great to also do this in German, but that’s a minor matter.)
2. „Blog“ – when did you hear of it for the first time?
3. Can you remember having aversions against posting of private stuff? Or, what concept did you have of ‘blogs’ when you knew already little or nothing about it.
4. Which were the first blogs you read and why?
5. And now, please tell how it came that you created one yourself. (When was that?)
6. What were the first difficulties?
7. What do you remember of the first reader comments?
8. There are a lot of guides on the net how to handle a weblog properly so one attracts many readers. Did you follow them?
9. Which blogs are you hosting now and for what purpose?
10. How frequently are you posting and how often do you check for new comments?
11. Does your blog need a lot of care – and is the time spent on it a burden for you sometimes?
12. Recollecting your time as an active blogger now – has the initial purpose why you started blogging changed?
13. Have you changed yourself – through blogging?
14. Can you say a few words about the contributors/ commentators to your blog(s)?
15. Are they basically the same people or does this change a lot?
16. Are there moments when you are irritated by them? Disturbed? Annoyed? Did you ever feel the need to exclude somebody?
And can you describe moments when they proved helpful? Inspiring?
17. Does it give you a thrill when a new comment pops up?
18. How active are you as a commentator of other blogs?
19. How private is your blog? Can you draw a general distinction between what you tell to the public and what you like to keep to yourself/ to your friends offline?
20. Have their been blog posts which you regretted afterwards?
21. Which are the qualities of self-expression that only a blog can offer (compared to email/ secret diary / book or paper publishing / direct conversation)?
22. The internet is said to be open for everyone – but isn’t it true that blogs (as well as podcasts, videocastst and other stuff) are often about gaining attentiveness and publicity?
23. Is it hard for a new blogger to be enlisted in the relevant blogrolls? To be noticed, read and commented by more than a handful of friends?
24. What are your general thoughts/observation on this struggle for attention? And how would you regard your own blog in terms of ‘public success’?
25. If bloggers can be typified: what type are you?
26. And now, the short version of all the previous answers: What does blogging mean to you?
Second part. Take us on a blog journey! Now that you’ve given your views on our issue there’s no more need to generalize. Please choose a day when you find some time to talk to the microphone while you are browsing through the internet. It doesn’t have to be a typical day (what is a typical day?). Which blogs are you reading? What is interesting to you? And at what point do you click or scroll further? What do you write? What do you comment? Can you read it loud? Describe your feelings while reading. What is funny/ interesting/ annoying/ odd/ special and so on. What’s going on on your blog(s) today? What do you write and read?
If you have more than one session of blogging and browsing: can you say what time it is?
Antwoorden volgen voor 26 augustus 2008. Meer correspondentie met Duitsland op www.flickradio.nl.
Aanvraag voor ontwikkelingssubsidie is af.
Dinsdag 26 augustus volgt de uitslag.
(Thema 9: Teach me, is veranderd in: Share me. Later meer over inhoud etc.)
Dinsdag vertrek ik naar Polen samen met collega radiomaker Adinda Arian. Zij gaat een radiodocumentarie maken over de strijd om gelijke rechten van homo’s aldaar. Dit in het kader van een RVU project over Europa. Ik stort mij tijdelijk op een nieuwe werklog: www.eenhomoinpolen.wordpress.com.
krantenfoto: schrijver A. Alberts, gefotografeerd door Vincent Menzel
Enkele fragmenten uit de aanvraag voor ontwikkelingssubsidie bij het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties, afdeling eCulture.
Heb je opmerkingen, aanvullingen, tips, commentaar?
Shoot! (Mailen mag ook: bert.kommerij[at]rvu.nl)
Maandag twee juni gaat-ie de deur uit, in negenvoud.
1. Een beschrijving van het uiteindelijk beoogde project, waarbij in elk geval vermeld wordt
a. wat het doel is,
b. op welke doelgroep het gericht is,
c. welk eindprodukt de makers concreet voor ogen staat en
d. welke stappen in de ontwikkeling genomen worden.
a. Het doel van Media Me is om de gevolgen van de toenemende medialisering, ook wel De Digitale Revolutie, op een persoonlijke, gedramatiseerde en interactieve manier in kaart te brengen, vorm te geven, te presenteren. Media Me houdt een spiegel voor en laat een wereld zien die we heel goed kennen, waar we dagelijks deel van uitmaken, maar die we nog nooit in zo’n geconcentreerde vorm hebben gezien, gehoord, gevoeld. Het is een treffend tijdsbeeld en een feest der herkenning. Wij en de apparaten, wij en de onbegrensde digitale mogelijkheden. Show me you’re liberated e heaven or your digitall hell. Welcome at Media Me.
b. De doelgroep is de geïnteresseerde en actieve, gepassioneerde prosumer. De surfer, de zapper, de logger, de phoner. Jong, oud, man, vrouw, all over the world. Maar ook de digibeet en e-hater. Zij die zich hartstochtelijk afzetten tegen alle nieuwe ontwikkelingen en mogelijkheden. Iedereen die zich op wat voor manier dan ook verhoudt tot, of gebruik maakt van nieuwe media apparaten: cams, laps en mobs.
c. Media Me bestaat uit tien filmscènes van ongeveer acht minuten die tezamen het verhaal vertellen over het ontstaan van een Nieuwe Digitaal Wereldras. In de tien scènes worden de foto’s uit de Media Me groep op Flickr gebruikt.
In iedere scène staat een Media Me thema centraal.
Aan de hand van een voice-over wordt dit nieuwe “ras” per thema besproken, bekeken, gevolgd en bestudeerd.
De scènes staan op zichzelf en kunnen in iedere volgorde achter elkaar bekeken worden; het verhaal blijft heel.
De scènes zijn geschikt om uit te zenden op tv, internet en mobiel.
De audio wordt als zelfstandige podcast aangeboden.
Op het werklog www.mediame.nl wordt al het researchmateriaal verzameld. Dit materiaal zal gebruikt worden om de tien scripts samen te stellen.
Alle ingrediënten voor de scènes worden los van elkaar aangeboden op een website, waar gebruikers zelf een film kunnen mixen. (uitwerken.)
In de produktiefase worden tien scènes gemonteerd en geschikt gemaakt voor uitzending. (narrow en broad.)
Media Me staat reeds in de grondverf op www.mediame.nl en heeft in die zin al een geschiedenis. Op dit werklog is te volgen hoe Media Me zich de afgelopen tijd heeft ontwikkeld.
In Media Me komen tien thema’s aan bod:
1. Locate me. Verhalen over het mobiele leven. Over mapping en tracking. I am were my mobile is.
2. Imagine me. De toekomst. What happened to the sience fiction? Is de realiteit in de het geding? Hoe zitten we over tien jaar achter onze laptop?
3. Brand me. Commercie. Brands en trends. Hoe word ik een produkt?
4. Educate me. Techniek en manuals. Snoeren, kabels en gebruiksaanwijzingen. Tips and tricks.
5. Inform me. Over zoeken en vinden. Hoe om te gaan met hoeveelheden beschikbare informatie.
6. Be me. Identiteit. You make me. Over fake, real en anonimiteit.
7. Protect me. Over privacy en veiligheid. Knowing everything, knowing nothing.
8. Contact me. Over behoefte/verslaving. Niet van apparaten, muizen, knoppen en toetsenborden af kunnen blijven.
9. Teach me. Rules of engagement. E-tiketten. How to communicate on the internet? Gebruiken en nieuwe omgangsregels.
10. Entertain me. Over gamen, verveling, excessen en echte humor. What’s the fun?
De geselecteerde teksten uit de research worden, per thema, verdeeld over vier personages:
- Pictureman, een bejaarde verteller, leeft op het internet. In Media Me is hij een voice-over. Hij komt niet meer buiten. Hij is er te oud voor. Zijn computerscherm is zijn raam, zijn venster op de wereld. Pictureman neemt de luisteraar/kijker/user mee op zijn zoektocht door een wereld die wordt gedomineerd door media. Hij is op zoek naar het verhaal van het Nieuwe Digitale Wereldras. Zijn grondhouding is onbevangen. Zijn verwondering voert de boventoon en hij oordeelt nooit over wat hij ziet, leest of hoort. Van zijn analoge verleden komen we niets te weten. Hij leeft in het digitale heden. We kijken met hem mee, over zijn schouder, of zitten in zijn hoofd.
- Het Koor. Een zestienkoppig koor vertolkt de stem van ‘de massa’, de gebruikers. Zij die in de film op foto’s te zien zijn. Dit deel van het script zal aangeleverd worden in de vorm van een partituur. Het koor is in dialoog met de Verteller en de apparaten.
- De apparaten. In Media Me kunnen camera’s en laptops praten. Ook zij krijgen tekst en zijn in dialoog met de verteller of met het koor.
- Others. Documentairefragmenten: quotes uit interviews en reportages.
Om grip te krijgen op de foto’s uit deze groep worden zij onderverdeeld in acht rubrieken:
- Fotografen fotograferen fotografen,
- Phoners,
- Laptops,
- Koptelefoons en oortjes,
- Tv en radio,
- Techniek,
- Zelfportretten,
- Fun.
Sarah Domogala ontfermt zich over de foto’s en maakt de filmpjes.
Rémy Harrewijn en Nico de Haan van Festina Lente ontwerpen en bouwen de website.
Waarschijnlijk wel roel. Ik vind het fascinerend. Het doet weer iets heel anders met je, in vergelijking met flickr. Je ontmoet nieuwe mensen. Er is alleen tekst. En je staat ineens op een soort podium, want iedereen leest mee. Soms loop je hopeloos achter. En iedereen praat eigenlijk dwars door elkaar heen. Zo nu en dan ontstaat een soort logica in een dialoog. (Iedereen zoekt kontakt en fluit erop los zoals ie gebekt is.)
Eigenlijk bepaal je het gesprek zelf, door het kiezen van je vrienden.
Ja, je vrienden maken je gesprek. En de vraag aan iedereen is hetzelfde: Wat doe je?
Ineens lees ik een zin als: Doe boodschappen in Winterswijk.
Of: Geen zin in koken maar moet wel want er komt visite.
Anderen verheffen twitter tot moderne poezie, door mooie obeservaties of gedachten:
In de trein: meisje meldt trots aan vriendin dat ze emoties beter kwijt kan in een mailtje dan in een gesprek.
Soms komt er een vraag voorbij en heeft iemand anders het antwoord.
Net als op Flickr is iedereen op Twitter vooral heel vriendelijk, spits of juist heel cool.
(Al blijft het flirten heel algemeen, speels en hetero.)
Ja, wij zijn ubersociale mensen, ook wel The Telephonepeople genoemd, omdat we ons eigen leven voortdurend van ondertiteling voorzien.
We doen boodschappen in Winterswijk, en schrijven: Boodschappen doen in Winterswijk.
Of iemand ontbijt en schrijft: Ik ontbijt.
Het heeft iets geruststellends.
We doen altijd wat en het is altijd waar wat er staat. Er is geen sprake van gelijk hebben, want wat het is, staat er. Als je nog in bed ligt op zondagochtend en je schrijft, lekker joggen door de duinen, dan doe je het niet goed. Je komt niet naar Twitter om te liegen. Waarom zou je? Facts are fun.
Ik mis de foto’s niet, omdat die hier staan. Dus ja, een nieuwe verslaving. Tot ik weet wat het werkelijk is en kan zijn. (It’s up to me I guess.)
Wat ook opvalt is dat je weer een heel nieuwe identiteit opbouwt. Je bestaat uit dat wat je twittert. Je bent wat je tweet. Of, je bent wat je doet. Maar bovenal: je doet wat je tweet. En zo nu en dan kan je elkaar ontmoeten, wat je eraan doet herinneren dat jij echt bent, en die ander ook.
Je maakt elkaar.
Vreselijk soft eigenlijk, maar ook heel vermakelijk en inspirend.
Twitter zet de communicatie op z’n kop, door het op z’n plek te zetten.
In de Media Me groep staan op dit moment meer dan 2800 Media Me foto’s waarop mens en media centraal staan. (Heden 298 leden!) Als deze fotopool een verhaal zou vertellen, dan zou dat verhaal uit de volgende hoofdstukken kunnen bestaan.
1. Fotografen op diverse locaties. Wat er precies gefotografeerd wordt is in dit hoofdstuk niet altijd duidelijk omdat het onderwerp soms buiten het kader valt. In dit hoofdstuk staat de fotograaf en het fotograferen centraal. Eigenlijk zijn het allemaal zelfportretten, want zoals de gefotografeerde erbij staat, zo ziet waarschijnlijk ook de fotograaf eruit. (Fotografeert iedereen elkaar?)
2. Mobiele bellers. Man, vrouw, jong, oud. Op straat, op de fiets, in de trein, tijdens het wachten, zittend, lopend, binnen en buiten, kortom overal.
3. Zelfportretten: ik en mijn camera. Benodigdheden: een spiegel of iets wat er op lijkt. (Kan van alles zijn.)
4. Mijn bureau. Foto’s van werkplekken incl. apparatuur. (Zakelijk en privé.)
5. Laptops. Alle laptops verzamelen. Met of zonder eigenaar. (Overeenkomst met de bellers en de fotografen: de laptop komt overal.)
6. Kinderen en mediamachines. Alle kinderen in de weer met computers, tv’s, radio’s, camera’s etc.
7. Techniek. Alle draden, kabels, schotelantennes, afstandsbedieningen, knopjes, snoeren, stekkers, toestenborden, displays, chips etc. De elektronica afdeling. (Mediatraces.)
8. Anoniem. Zij die niet gefotografeerd willen worden. (Hier wordt het gezicht afgeschermd door handen, armen, kranten en memo’s.)
9. Geposeerd. Alle foto’s waarop duidelijk geposeerd wordt of die in scène gezet zijn. (Excl. photoshops.)
10. Photoshops. Alle foto’s die bewerkt zijn. Waarop mensen zichzelf dupliceren, waarop grappen uitgehaald worden, waarop dingen gebeuren die alleen mogelijk zijn vanwege de photoshop. (Ook collages.)
11. Alles met TV. (Moet uitgewerkt.)
12. Optredens, concerten en installaties. (Op deze foto’s speelt het publiek vaak een even grote rol als de mensen op het podium.)
13. Teksten. Waar tekst centraal staat.
14. Senioneren. (Grijzeharen, rimpelhanden.)
Aanvullingen welkom.
Bert Kommerij.
PS: Om van de vermeende mediamoeheid af te komen ga ik mijn Twitter account afstoffen. Afdeling voornemens. Twitteren is microbloggen, een soort groeps sms. Onderwerp is: Wat doe je? Twitter is worldwide, nuttig, informatief en entertaining. Er kunnen banden ontstaan. Een band aangaan met iets of iemand heeft altijd z’n consequenties. Maar welke? Twitter staat erom bekend dat het een sterk verslavend effect kan hebben: je wilt niets missen.
De presentatie in De Zwijger ging goed. Nou & Herkauw hielpen tijdens het VJ werk. Ik hoefde alleen maar op een spatie te drukken. De foto’s schoten op negen schermen in de grote zaal voorbij en alle geïnterviewden waren aanwezig. Frank Alsema presenteerde.
Vandaag hebben we de stemmen gemonteerd en in de verschillende quotes in de defintieve volgorde gezet.
Heel veel gesneuveld, zoals dat heet, helaas.
Selecteren moet.
Morgen de muziek van Marco erbij.
Nu monteer ik op mijn nieuwe laptop. Het is een sensatie. En een frustratie, want voor je gaat knippen en plakken moet je gebruiksaanwijzingen lezen en toepassen. Ik heb het niet met gebruiksaanwijzingen. Nooit gehad.
GarageBand is voor iedereen: profs en amateurs. Krijg je er gratis bij op je Mac. Het enthousiasme waarmee je verwelkomd wordt is groot:
Welkom in je eigen opnamestudio, waar je in een handomdraai een nummer maakt – of je nu een beginner of een doorgewinterde professional bent. Met GarageBand vorm je je eigen, virtuele band en speel je mee op je eigen instrument. Je kunt een nummer precies zo opnemen, bewerken en mixen als je zelf wilt…
Maandag en dinsdag in Den Haag met Marco verder werken. Dan ook komt de muziek. Mijn virtuele band bestaat op dit moment alleen nog uit stemmen. Een voorproefje van de muziek staat hier: Klankbeeld Raaphorst. (We gaan voor 120 beats per minute. Uplifting. Media Me in de swing.)
Quote van de dag: “Jezelf zijn op internet is praktisch. Anders moet je de hele tijd zo nadenken over wie je ook alweer was.”
Iedereen is welkom in De Zwijger aanstaande woensdag vanaf 20.00 uur.
De foto’s uit de Media Me pool zullen live geremixed worden door ervaren VJ’s van BeamLab.
Marco,
Succes met de notulen van de bijeenkomst.
Hoge opkomst.
Maar bij de presentatie van Laurens was iedereen bijna weg.
Geen tijd voor de mogelijkheden van de podcast.
Onbegrijpelijk.
Bert en ik zaten achter mijn Haagse laptop. Gisteren. 9 Interviews met bekenden zijn opgenomen. En de meesten hebben we inmiddels in het echt ontmoet. Als iemand ons nog eens vraagt ‘wat is jullie doelgroep?’ dan zou het zomaar kunnen dat we zeggen: ‘de telefoonnummers van de doelgroep zijn bij ons bekend.’
Internet is van vlees en bloed. Internet heeft een gezicht. Internet heeft een ziel. Heeft een stem.
Kom net uit Den Haag. Met Marco gewerkt. Veel over Media Me gepraat. Het houdt niet op. We zouden ook nog monteren en teksten inspreken maar daar kwam het niet van. Het ene verhaal na het andere. Pizzeria. Ontwikkelingen. Roddels. Zo heb ik gehoord dat Minister Hoogervorst niet aan internet en ook niet aan e-mail doet. Alles moet bij hem nog per papieren envelop. Zo onpraktisch!
Marco heeft een eerste versie gemaakt met het telefoonmateriaal van afgelopen dinsdag: KlankBeeld Raaphorst 18.
Muziek minimal, elektronisch. Aan het woord: Akbar, Mariëlle en Jenny.
I am a college student attending Western Michigan University. I’m currently working on black and white series that deals with television, media, and self. By the end of april I will have the series done and I would love to have to them featured in the Media Me group. Let me know what you think.
Hier schrijf ik met een dikke stift Nieuw Digitaal Wereldras op een flapover.
Ben op de boerderij De Walsemaweer, het nieuwe onderkomen van www.nieuwakademia.nl. Kantens, Groningen.
Leden en nieuwkomers waren door Ivo Lochtenberg en zijn vrouw Jacomien Hamminga uitgenodigd voor een overnachting, plus een dag brainstormen rond de vraag: welke kant gaat Nieuw Akademia op in dit nieuwe jasje: De Walsemaweer. (De conferenceroom with a view is nog in aanbouw, dus zaten we in een legertent. In de schuur. Back to the basics.)
Morgen zitten we hele dag in de RVU studio te bellen.
Related Persons first en wie weet nog meer… (zie linklijst hiernaast.)
De opnames zullen door Marco Raaphorst en mij gebruikt worden in de audio voor de derde Media Me presentatie op 9 april aanstaande tijdens BeamLab in De Zwijger (ism Hot Spot).
Ter voorbereiding sturen Maurice en Audringje (Related Persons) een lijst met interessante Media Me vragen. Marco ook. Ter inspiratie en gebruik.
Voor de BeamLab presentatie op 9 april in De Zwijger hebben we het volgende plan:
We gaan bellen. Related Persons first. We stellen vragen over media consumptie (uitwerken) en nemen de antwoorden op.
Uit de antwoorden worden quotes en verhalen geselecteerd.
Deze worden gemixt met muziek.
Ondertussen zullen op negen schermen de inmiddels meer dan 2000 Media Me foto’s voorbij flitsen.
Een Media Me experience? We doen ons best. Live mixen? Zou geweldig zijn.
Wil je aanwezig zijn bij de volgende presentatie van het work in progress Media Me kom dan op 9 april naar het BeamLab in De Zwijger te Amsterdam. Toegang gratis. Aanvang 20.00 uur.
Nu zit ik buiten, uit de wind, onder de brug.
Sinds een paar uur ben ik draadloos.
Ik wilde zien of het lukte.
Op dit moment surf ik mee op de verbinding van Roberto. Hij woont in een van de huizen achter me. Of aan de overkant.
Ik ken hem niet.
Airport.
Morgen ga ik naar De Zwijger om te kijken of het daar ook lukt. Niet dat ik morgen iets speciaals in De Zwijger te zoeken hebt, maar gewoon, voor de check. (Dit soort gestuurde handelingen zie je voortdurend. Kun je buiten typen, ga je buiten typen. Kun je met je abonnement tien uur per dag bellen, ga je tien uur per dag bellen.)
Ga weer naar binnen. Het is me te koud en mensen kijken naar me. Alsof ik het heel druk heb. Alsof iets nu direkt af moet en niet kan wachten.
(Naast de binnenlogger heb je ook de buitenlogger. En de buitenbeller. Nieuwe woorden. Bestaan vast al.)
Gurdonark leerde ik een paar jaar geleden kennen via de Creative Commons remix website ccMixter. Zijn muziek wordt regelmatig hergebruikt, in een muzikale remix, een podcast of een video. Gurdonark gelooft zeer in de kracht van Creative Commons.
Naar aanleiding van mijn laatste KlankBeeld Raaphorst maakte hij deze video. Op basis van de fantastische foto van marie-ll welke ook het uitgangspunt vormde voor mijn muziek.
Gurdonark heeft een eigen netlabel, 100% op Creative Commons gebaseerd: Negative Sound Institute.
Media Me gaat vooral over makers. Mensen die doen. Gurdonark dus bijvoorbeeld!
Mariëlle maakte elke dag een foto van zichzelf. Een serie prachtige kunstwerkjes waar heel veel mensen plezier aan beleven. Gisteren plaatste ze haar laatste online. Het toeval wil, of misschien niet toevallig, dat ik ’s avonds bij haar langs ben gegaan met een audio recorder. Mariëlle is Media Me waardig. Verdient aandacht. Een voetstuk. In de uitvergroot.
Marie II: Het is niet zomaar een onderwerp, met veel tegenstellingen.
Zelf ben ik er niet zo goed uit. Deugt het of deugt het niet.
Ik wil niet graag een e-pessimist zijn, maar toch ben ik soms bezorgd, al zie ik ook zeker de positieve kanten. Toch is het goed er kritisch tegenover te staan.
“Maar waar gaat het Media Me dan over?”
Deze vraag krijg ik de laatste tijd vaker. Het antwoord wordt steeds korter.
Kijk op Flickr en ga naar de Media Me pool: Reflections on media behaviour.
Op typische Media Me foto’s zijn mensen in de weer met telefoons, camera’s, laptops, allerlei soorten beeldschermen, op allerlei plaatsen. En wij zijn op zoek naar passende en duidende geluiden bij dit ongemonteerde maar thematisch verbonden foto bombardement. (Inmiddels meer dan 1600 foto’s en 230 leden.)
Gezocht naar de juiste muziek en teksten voor de presentatie. We maken verschillende soorten tracks. Lange en korte. Met verschillende sferen en informatie. Daar komt het op neer.
Het aantal foto’s groeit nog steeds en zal blijven groeien. Dus eigenlijk maken we geluid bij een film die er nog niet is. (Welke foto’s staan er volgende week donderdag vooraan?)
We draaien de slideshow live af. Dat is de bedoeling. De audio draait afzonderlijk in een CD speler.
Veel quotes halen we van het internet. Van William Burroughs tot Andrew Keen, van Claudia de Breij tot Lawrence Lessig. Dus niet alleen jubeltonen maar ook hel en verdoemenis. “It’s such is a vulgar medium.”
De muziek is voornamelijk stemmig en dreigend, en dan weer hip en vrolijk. Effecten worden niet geschuwd en verschillende quotes drijven als wolken en wolkjes voorbij. Daarnaast zijn er computerstemmen en geluiden afkomstig van SoundTransit.
Morgen verder monteren.
Binnengekomen mail:
“We laten de camera op steeds meer plekken in ons leven toe:
de slaapkamer, de operatiekamer en zelfs in het binnenste van ons
lichaam. Vaak beseffen we niet wat die beelden in de openbaarheid teweeg kunnen brengen.”
In de Media Me groep inmiddels meer dan 200 leden en over de 1400 foto’s. Ook een soort TV station. Iedere dag worden beelden uitgezonden en aangevuld. Ze komen overal vandaan. Ik kijk dagelijks naar een uitzending en denk dan: wat hoor ik nou als ik hier naar kijk?
Vandaag zouden Marco en ik aan de tweede Media Me audiosessie beginnen, maar er kwam iets tussen.
Dus dat wordt volgende week.
De speurtocht op internet naar Media Me materiaal gaat door.
“Er is zoveel.”
In deze researchfase houden we het nog breed.
Het gevaar om in algemeenheden terecht te komen is soms groot.
Zo vond ik vandaag een ontroerend artikel waarin zoveel open deuren onder elkaar stonden, dat ik ironie vermoedde.
Toch is het een oprechte poging grip te krijgen.
Maar dingen zeggen als : The internet has changed our lives enourmously,
no doubt about that.
Is net zoiets als zeggen: Dankzij de automobiel kunnen we ons makkelijker bewegen tussen A en B.
Roel1943 ken ik van Flickr. Hij woont in Den Haag, is getrouwd, heeft twee kinderen en drie kleinkinderen. Op zijn profiel staan 2980 foto’s. Hij loopt iedere dag door Den Haag en documenteert zijn stad. Vast onderdeel is zijn Todays Portrait. Portretten van voorbijgangers. Dingen die hij ziet.
Hij schrijft:
Tot 1998 was ik doodsbenauwd voor de computer. Vond het heel interessant, maar durfde niet. Ben toen in de bieb op een stil plekje begonnen met het zoeken naar een boek via de pc. Dat lukte en ik was over mijn angst heen. Heb toen een pc aangeschaft en met veel vallen en opstaan ging er een wereld voor mij open.
Ik kwam overal destijds, terwijl ik gedwongen was thuis te zitten.
Het is de mooiste uitvinding van deze tijd: de hele wereld binnen handbereik.
Zijn eerste foto plaatste hij op 8 september 2006. A member of the fire brigade Zoetermeer dives in Scheveningen harbour (zie foto).
Bert K : Weet je dat nog te herinneren? Wat je voor 1998 zo eng aan computers vond?
R: Het enge zat in het onbekende, het niet begrijpen, te technisch.
Je komt dan al snel als dom over.
Ik heb veel bewondering voor mensen die met techniek bezig zijn in de ruimste zin van het woord.
Ik luister en kijk graag naar dat soort mensen.
Attribution-Noncommercial 2.0 Generic CC picture: Woordenaar
Op dinsdag 5 februari vindt het eerste Cross Media Café van 2008 plaats.
Het thema voor die dag is ‘Van online naar ‘op TV”.
Hoe breiden succesvolle online concepten uit naar andere platforms? Welke populaire internet sites staan binnenkort in de televisie gids? Zijn online fans ook trouwe TV kijkers? Kan je een online concept eigenlijk wel goed naar het televisie scherm brengen?
De eerste paar minuten Media Me hebben we klaar, luister maar:
Het zijn proeven voor de Hot Spot presentatie van 21 februari. De soundtrack van een film waarvan de opnamesnog bezig zijn. Voor het juiste effect zou tijdens het luisteren van de eerste minuten de slide show uit de Media Me pool bekeken kunnen worden.
In de eerste drie minuten van Media Me hoor je weidse muziek. Klanken die horen bij een grote, uitgestrekte ruimte.
Een stemcomputer zegt woorden als: Intercom, Telephone, Media Me, What camera do you use?.
Er zijn stemmen van o.a William Burroughs, Hillary Clinton, een onverstaanbare Franse nieuwslezeres en een antwoordapparaat fragment. Ook de dochter van Marco, Puck, die een liedje zingt maar de toon even kwijt is.
Tot slot spreekt een enigszins gedragen voice-over een aantal vragen uit waarvan de eerste is: Bestaat De Internetmens, als je hem niet kunt herkennen op straat? En de laatste: Is de realiteit in het geding?
Hoe dat precies zit, zal de komende maanden gaan blijken. Wat het ook is, het is tenminste iets. Dat we dat zeker weten komt omdat Bert en ik vandaag hier in het Haagse het een en ander gemaakt hebben. We zitten op 3 minuten. Audio.
Ik heb een montage gemaakt van de opnames die ik gister van de MediaMe-slideshow bij Skor maakte en er een soort minimaal deuntje onder gezet met een deel van het originele straatgeluid. Tijdens de opname viel het me op dat vooral automobilisten het werk zien en wachtend bij het stoplicht allemaal kijken, als bij een drive in movie, maar dan zijwaarts.
Maurits Burgers is vanaf nu Related Person en zijn film (Stage 6) is een Related Project. Ook Irene Kress is aan boord. Zij en Marco vormen samen Cirocco.
Morgen naar Den Haag. Eerste dingen uitproberen. Misschien zelfs al enkele teksten inspreken.
Radio Diaries works with people to document their own lives for public radio: teenagers, seniors, prison inmates and others whose voices are rarely heard. We help people share their stories—and their lives—in their own words, creating documentaries that are powerful, surprising, intimate and timeless.
De audio-bestanden zijn online te beluisteren. Beluister New York Works bijvoorbeeld eens. Ik quote:
New York Works is an audio portrait of a vanishing city. From a knife sharpener who still makes house calls to one of Brooklyn’s last commercial fisherman, New York Works tells the stories of those who keep the city’s past alive.
Ontdekking: Er bestaat nog een Media Me project (zie afbeelding).
Vond plaats in Singapore. Omschrijving:
“Media Me” is a media interactive art work which comments on the bidirectional relationship between people and the media through the use of a realtime video mosaic. The elements of the video mosaic could be personal, cultural, historical, and educational. This research can be considered as a combination of creativity, art, and digital entertainment as well as an extension of personal media broadcasting. It comments on the growing trend of personal broadcasting and social media.
Komt erop neer dat bezoekers plaats konden nemen voor een scherm, inclusief camera, waardoor zij zichzelf, vervormd, gefragmenteerd terugzagen, omringd door een explosie van andere beelden. The Media, c’est moi.
Een boel jaartjes geleden koos ik voor de richting Commerciële Economie. Ik zat op de HEAO. Het zei me niets. Oude theorieën die ik niet mocht verbuigen. Nee, als ik precies deed wat de succesverhalen mij vertelden dan zou ik succesvol worden. Maar die succesverhalen bleken jaren later niets waard. Bedrijven gingen over de kop door domme beslissingen. Niet meegaan met de tijd was daar 1 van. Do the never. Uitspraak van internet marketeer Seth Godin. Zijn marketing verhalen spreken mij wel aan, omdat er plezier in zit, omdat het creatief is, omdat het anders is dan wat anderen doen. Niet volgen, eigenwijs zijn. Do the never!
Na het verzoek van Marieke Hermans om Media Me al tijdens de Hot Spot van 21 februari aan de Hilversumse mediamakers te presenteren, zijn Bert en ik driftig heen en weer gaan bellen en mailen. Alles kwam ineens in een stroomversnelling. Er moet iets af.
Eerst was Media Me de naam van een groep op Flickr, toen werd het een tentoonstelling in de openbare ruimte bij de SKOR.
Daarna was het de naam van een nieuwe werklog.
En sinds een paar dagen is Media Me de titel van een zinnenprikkelende presentatie tijdens de Hot Spot event van 21 februari aanstaande in gebouw Beeld en Geluid op het Media Park, op uitnodiging van Marieke Hermans (projectcoördinator Hot Spot).
Nog meer nieuws: Marco Raaphorst doet mee!
Wij hebben het vaak over Media Me en nu kunnen de plannen concreet worden. (Muziek, geluid, stemmen, beeld.)
We verzamelen alle ideeën op dit log. Reakties zijn welkom!
NB: Dit log wordt vanaf nu door Marco en mij gerund. Dit is praktisch, inspirerend, plus heel erg Media Me.
Marie-José Klaver wil meer weten over Media Me…
“Hoe ben je op het idee gekomen?”
Marie-José Klaver is internetjournalist en schrijft op haar weblog over allerlei digitale zaken: privacy, wetgeving, beveiliging, bijzondere websites en cybercultuur. Dit doet ze o.a. voor het NRC.
Een brainstormemailfragment:
In juni richtte ik de Media Me groep op. Ik was actief op Flickr en kwam tot de conclusie dat iedereen alles fotografeert. Verzin het maar of er is een groep voor. Dus ook elkaar, in de weer met… apparaten. Kijkend in mijn eigen album kwam ik veel foto’s tegen van mensen die op wat voor manier bezig waren met camera’s, mobiele telefoons, laptops, computers. Kortom: media-machines. Verder zag ik op straat steeds meer beeldschermen. En iedereen aan de bel of met het fototoestel in de aanslag. Dit is iets, dacht ik.
Wat het ook is.
Welcome at Media Me. Here you can find and add pictures about mediaconsumption. How and where do you use media? Computers, tv, mobilephones, radio, cams etc. How does your mediabehaviour look like? Using media, consuming media, producing media, mediaspaces, mediatraces and all related actions. Show your liberated e-heaven, or digital hell. The pictures in this pool will be used in a new project called Media Me and shown as a slide show at the Skor house/ Amsterdam from 1 jan-31 jan 08.
De presentatie van de Media Me slide show in het SKOR huisje vindt plaats gedurende de maand januari en is stap 1 van een onderzoek naar de vragen:
Wat is media tegenwoordig?
Wat doet media met mensen?
Waar is media?
Media Me gaat over mediagedrag en andere mediasporen.
Van zelfportret tot schotelantenne. Van candid shots tot laptop-parties.
Wat is de mens zonder media en wat is media zonder de mens?
Maar wie is de baas? De Media? Of De Mens?
Het huis van de Inkijk maakt deel uit van het voormalige rioolwaterzuiveringscomplex waarin SKOR is gehuisvest. Het staat op de hoek van de Stadhouderskade en de Ruysdaelkade en heeft aan beide straatzijden een groot raam – te groot qua verhouding en ook voor het type architectuur. Het roept de associatie op met een ‘kijkkast’. De omgeving waarin het staat, langs een drukke verkeersroute en onder de rook van het Rijksmuseum, maakt het tot een interessante plek voor presentaties en projecties.
