Artikel Spreekbuis / Trailer

Trailer Media Me.

Dit artikel van  Bas Nieuwenhuijsen verscheen in de Spreekbuis van 3 maart jl.

De nieuwe film van Bert Kommerij (NTR:), Media Me, gaat net als zijn vorige productie Flick Radio over de digitale revolutie. ‘Ik was nog niet klaar met het onderwerp. Wat doet de digitale revolutie met ons, onze manier van leven, onze relaties met andere mensen, ons werk?’

In Media Me is niets wat het lijkt. De verteller, straatfotograaf Akbar Simonse, zegt zelf niets. Maar hij heeft wel een voice-over. De hoofdfiguren, een man die Andy heet (Michael Krass) en een computer die zichzelf Machine noemt (Bonnie Williams), komen niet in beeld. Het beeld en het geluid bevatten allerlei cliché-achtige trekken (slowmotion beeld bij Gregoriaanse zang), maar zijn toch verre van oppervlakkig. Kommerij: ‘Ik heb gezocht naar contrasten. Een verteller die zwijgt bijvoorbeeld. Daar kom je niet ver mee als je radio zou maken, maar in deze film kan het. Akbar Simonse is een blanke man, maar zijn voice-over is gedaan door Frank Sheppard, een zwarte man. De film gaat over internet, nog steeds een nieuw medium. Maar de verteller is een oudere man en de muziek is Gregoriaans. Dat vond ik dramatisch interessant.’

Hoewel Kommerij dus van alles op z’n kop zet, heeft hij ook aan traditionele elementen vastgehouden. ‘De audio is bijvoorbeeld heel traditioneel een afwisseling van dialoog en muziek. Ik wilde vasthouden aan dat soort bekende kaders, omdat anders de inhoud niet zou overkomen.’ De dialogen zijn in het Engels, omdat internet nu eenmaal internationaal is en Engels de voertaal is.

Identiteit

‘Media Me gaat eigenlijk over identiteit’, verklaart Kommerij. ‘In Flick Radio stond ‘ik’ centraal. Maar wat zou er gebeuren als iemand anders in het middelpunt staat? Zodra je internet opgaat, krijg je door het medium een tweede ‘ik’. Die bestaat door interactie met anderen, je ‘wordt’ je communicatie. De ondertitel van Media Me is: you’re in my story. Die ‘my’ is iedereen die verbonden is met internet, wij allemaal dus eigenlijk. Als ik iets schrijf, een blog of een email bijvoorbeeld, dan is mijn bericht pas ‘af’ op het moment dat jij het leest, of antwoord geeft. Het is daardoor de vraag of je zelf de controle over dat tweede ‘ik’ hebt. De virtuele werkelijkheid is vaak anders dan de echte. Alles wordt geherdefinieerd.’

Dit thema heeft ook te maken met de manier waarop de film tot stand is gekomen. Kommerij werkte heel nauw samen met Barbara Okma, die de muziek componeerde, en geluidtechnicus Arno Peeters, en maakte gebruik van talloze foto’s en filmpjes uit een pool die hij had opgezet op Flickr. ‘Barbara kwam bijvoorbeeld met het idee om Gregoriaanse muziek te maken. Arno zei meteen dat de audio surround sound moest zijn. Hij staat binnenkort op internet met een creative commons licentie, dus iedereen mag hem hebben. Maar ik wil niet dat ze er iets aan veranderen, het is mijn werk.’

De film is vanuit de samenwerking min of meer organisch gegroeid. Dat past bij het thema en het karakter van het werk, vindt Kommerij. ‘Ik had eerst alleen de titel en geen verhaal, dat ontstond pas naar aanleiding van de foto’s en filmpjes. Het project is begonnen met de audio, we hebben een soundtrack gemaakt voor een film. Vanaf het begin was Akbar Simonse er ook bij betrokken, die ik via Flick Radio had leren kennen. Gaandeweg ontstond het verhaal en hebben we hem gefilmd en gefotografeerd in allerlei situaties en poses. Hij is een natuurtalent. We wilden hem filmen terwijl hij zat te eten. Het is voor een acteur vaak heel moeilijk om zoiets natuurlijk te doen, maar hij deed het meteen. Bij dit project kwam het ene element uit het andere voort. De film is organisch en gaat over het maakproces, dat ook organisch is, en over internet, dat net zo woekert als de natuur. Ik vind de natuur een mooie metafoor voor internet, daarom zie je aan het begin van Media Me ook natuurbeelden.’

Associatie

In de film zitten tal van momenten die associaties oproepen met religie, kunst en erotiek. Die zijn niet allemaal bewust door Kommerij aangebracht. Vooral de religieuze niet, vertelt hij. ‘Ik ben van huis uit Nederlands Hervormd, maar ik ben niet religieus.’ Toch zit in het begin van de film een stukje zwart, waarin Machine tegen Andy zegt dat hij zijn ogen moet openen, waarna heel close up het gezicht van Akbar Simonse in beeld komt, een oudere man met een witte baard. De link met Genesis is gauw gelegd, zoals ook de Gregoriaanse zang van het vocale kwartet Quatre Bouches religieuze connecties heeft.

Andere verwijzingen zijn wel met opzet in de film opgenomen. Zoals het beeld van Simonse, omwikkeld met snoeren en elektronica, in de pose van de Vitruvius-man van Leonardo da Vinci. ‘Het verwijst naar de Renaissance mens’, zegt Kommerij. ‘De mens die zichzelf centraal stelt, het middelpunt van het universum is. Het komt voort uit de wens de kern te raken, te weten wat de digitale revolutie is.’

Een kernmoment van de film zit in de dialoog tussen Machine en Andy, wanneer Machine zegt: ‘Once you touch me, I touch you’. Kommerij: ‘Dat geeft een erotische lading aan de relatie. Machine vraagt later of Andy haar gelukkig kan maken, zij wil een gelukkige Machine zijn, die door mensen wordt gebruikt en mensen onderling verbindt. Erotiek is een vorm van communicatie die heel algemeen is, die iedereen begrijpt. Het is een natuurkracht.’

Olievlek

Wat zijn volgende project wordt, weet Kommerij nog niet precies. Maar het zal iets te maken hebben met Facebook. ‘Ik zit veel op Facebook. Het is elke dag anders, ik ben er nog niet uit wat het betekent. Het is een vrij beschermde omgeving, misschien dat mensen daardoor wat meer durven dan op andere sociale media. De macht van het woord is mede door sociale media heel groot geworden, één tweet kan ertoe leiden dat je wordt ontslagen. Je moet er dus voorzichtig mee omgaan.’

Maar eerst heeft hij nu Media Me gelanceerd. Op internet. ‘Maar ik zou hem ook graag op tv krijgen. En hij is beschikbaar om te vertonen in bijvoorbeeld zalen. Ik hoop dat de film zich zal verspreiden als een olievlek.’

Bas Nieuwenhuijsen

Media Me zal ook te zien zijn op het International Film Festival Breda van 23 t/m 27 maart.

Radio 1 zal de soundtrack uitzenden in de nacht van 20 op 21 maart in het programma van Adeline van Lier: de Nacht van het Goede leven.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: